GNSS, Τι μας επιφυλλάσει το μέλλον;

Σε μια δεκαετία από σήμερα, ο χρήστης ενός δέκτη GNSS θα έχει στη διάθεσή του περισσότερους από 100 δορυφόρους. Πρακτικά, αυτό μεταφράζεται σε μεγαλύτερη διαθεσιμότητα, μείωση και σε μερικές περιπτώσεις εξάληψη του φαινομένου Canyon, καλύτερες ακρίβιες Real Time, καλύτερους χρόνους επίλυσης RTK, υψηλότερο ποσοστό εμπιστοσύνης της επίλυσης είναι μερικά από τα οφέλη.

Το βέβαιο είναι ότι το μέσο κόστος των δεκτών GNSS θα ανέβει τουλάχιστον μεσοπρόθεσμα μιας και θα πρέπει να αποσβεστούν κόστη επιπλέον υλικού (hardware) στους δέκτες αλλά και κόστη έρευνας, ανάπτυξης (R and D) και κόστη ενσωμάτωσης (Integration).

Από την άλλη, το επιπλέον κόστος θα μπορεί να αποσβεστεί από την ιδιαίτερα αυξημένη παραγωγικότητα καθώς και την ευρύτερη χρήση του εξοπλισμού ακόμη και σε περιβάλλον που σήμερα δεν τολμά κανείς να διανοηθεί.

Με λίγα λόγια, είναι κοντά η εποχή που θα περπατάμε στο δρόμο με μια συσκευή λίγο μεγαλύτερη από το κινητό μας, η οποία με χρήση διορθώσεων μέσω GPRS θα μας δίνει ακρίβιες τάξης 10cm.

Ashtech Z-survayor

Αναπολώντας το παρελθόν, θυμάμαι το 1998 μετρούσαμε με 12 κιλά εξοπλισμό ανά δέκτη 2 συχνοτήτων βάσεις μήκους 2-4km κάνοντας στατικές παρατηρήσεις των 20 λεπτών. Το 30% των σημείων ήταν Float με μόλις το υπόλοιπο 70% να είναι αξιοποιήσιμο. Το δε κόστος των 4 δεκτών Ashtech Ζ-survayor 12 καναλιών GPS only ήταν ανάλογο με το κόστος αγοράς μιας νεόδμητης γκαρσονιέρας.